KALENDARIUM ŻYCIA I TWÓRCZOŚCI CHRISTIANA SCHADA
Schad w Monachium, 1912
21 VIII 1894
- Christian Schad urodził się w Miesbach (Bawaria) w zamożnej rodzinie mieszczańskiej
(ojciec - Carl Schad był prawnikiem). Dzieciństwo i młodość spędził w Monachium.
1913 - Opuszcza gimnazjum przed maturą. Rozpoczęcie studiów na monachijskiej
Akademii Sztuk Pięknych, przerwane po jednym semestrze. Pierwsze ekspresjonistyczne
drzeworyty. Znajomość z Georgiem Schrimpfem.
1914 - Podróż do Holandii przerwana wybuchem I wojny światowej.
1915 - Aby uniknąć poboru do wojska symuluje chorobę serca, skierowany na kurację
do Szwajcarii. W Zurychu poznaje środowisko dadaistów z Cabaret Votaire (m.
in. Walter Serner, Hans Arp, Hugo Ball, Emmy Hennings). Publikuje w czasopismach
"Die Aktion", "Sirius", "Weisse Blaetter". Pierwsza
wystawa indywidualna w Galerie Wolfsberg w Zurychu.
1916 - Przeprowadzka do Genewy. Eksperymenty malarskie, powstają obrazy kubofuturystyczne
(m. in. "Zdjęcie z krzyża", "Marietta", portret Sernera).
1918 - Pierwsze abstrakcyjne drzeworyty.
1919 - Wykonuje pierwsze serie fotogramów, które później Tristan Tzara nawie
"Schadografiami". Rozpoczyna rzeźbić abstrakcyjne reliefy.
1920 - Projektuje oprawę "Grand Bal Dada" zorganizowanego w Genewie
przez Sernera. Powrót do Monachium i wyjazd do Włoch. W Mediolanie poznaje Enrico
Prampoliniego. W Rzymie wiąże się z kręgiem Jules'a Evoli. Wyjazd do Neapolu,
zaczyna malować realistyczne obrazy.
1921-22 - Pobyty w Monachium, Berlinie, Rzymie, Wenecji.
1923 - Małżeństwo z Rzymianką Marcellą Arcangeli. Podróżuje do Pesaro, Paryża,
Monachium i Rzymu.
1925 - Maluje portret papieża Piusa XI. Przeprowadzka do Wiednia. W obrazach
stają się czytelne wpływy nowej rzeczowości ("Kobieta z Pozzuoli"
1924/25, portret Very Wassilko 1926), a także pojawiają się symbole i elementy
o erotycznym charakterze.
1927 - Rozstanie z żoną. Pobyt w Berlinie. Maluje "Autoportret" i
liczne portrety (m. in. Matthiasa Hauera, hrabiego St. Genois d'Anneaucourt).
Wystawy indywidualne, udział w ekspozycji "Die Neue Sachlichkeit"
w galerii Neumann-Nierendorfa w Berlinie.
1928-29 - Przeprowadzka do Berlina. Powstają najbardziej znane obrazy utrzymane
w stylistyce nowej rzeczowości (m. in. "Sonja", "Operacja",
"Dwie dziewczyny", "Agosta i Rascha"), oraz liczne rysunki.
Dłuższy pobyt w Szwecji z Felixem Brykiem. Podróż do Francji. Udział w wystawie
"Neue Sachlichkeit" w Stedelijk Museum w Amsterdamie.
Schad w Berlinie, 1929
1930-34 - Maluje mało, głównie portrety kobiet (np. "Portret Muliny von
Kluck", "Isabella"). Zainteresowanie okultyzmem, buddyzmem, filozofią
wschodu.
1935 - Zostaje kierownikiem berlińskiej filii bawarskiego browaru. Mieszkanie
służbowe staje się także pracownią artysty.
1936 - Wstępuje do "Verein Berliner Kuenstler", do 1942 roku regularnie
uczestniczy w wystawach. Museum of Modern Art w Nowym Jorku pokazuje "Schadografie"
ze zbiorów Tristana Tzary (bez wiedzy Schada). Maluje wielkoformatowy krajobraz
"Hochwald" uważany za zapowiedź magicznego realizmu w jego twórczości.
1938-39 - Studiuje sinologię na Uniwersytecie Berlińskim.
1944 - Na zlecenie miasta Aschaffenburg maluje kopie "Madonny" Gruenewalda.
Przeprowadzka do Aschaffenburga, prace ciągną się z przerwami do 1947 roku.
1947 - Małżeństwo z berlińską aktorką Bettiną Mittelstaedt.
1950 - Pierwsze obrazy w stylu magicznego realizmu, charakterystycznego dla
jego późnej twórczości.
od 1954 - Grafika staje się ważnym polem jego artystycznej działalności, drzeworyty,
linoryty, a przede wszystkim ryciny będzie wykonywał aż do śmierci. Dominuje
tematyka mitologiczna, literacka, portrety.
1960 - Powrót do techniki fotogramu (m. in. cykle "Hommage a Dada"
i "Gaspard de la niut").
1961 - Pierwszy sukces komercyjny, po wystawie "Neue Sachlichkeit"
w Haus am Waldsee w Berlinie udaje mu się sprzedać kilka obrazów. Buduje w Keilbergu
(Spessart) pracownię.
od 1966 - Powstaje więcej obrazów sztalugowych, głównie portrety i alegorie
(m. in. autoportret "Otoczenie" 1967, "Torre di Pisa" 1971,
"Pieniądze" 1973/74).
1971 - Pierwsza wystawa retrospektywna w Palazzo Reale w Mediolanie.
1980 - Obszerna retrospektywa w Staatliche Kunsthalle w Berlinie, tytuł profesora
honorowego na berlińskiej Akademii.
25 II 1982 - Śmierć artysty.
Schad w Keilbergu, 1979