Tegoroczna prezentacja Rastra na targach sztuki Frieze Art Fair w Londynie w całości dedykowana jest pracom Rafała Bujnowskiego (ur. 1974), jednego z najbardziej intrygujących i wszechstronnych artystów swojego pokolenia.
Bujnowski jest przede wszystkim malarzem, ale jego stosunek do obrazu jest analityczny i krytyczny zarazem. Z jednej strony fascynuje go struktura i budowa obrazów, sprowadzanie ich do kilku podstawowych elementów: kształtu, faktury i barwy, i poszukiwanie ostatecznego, minimalnego wizerunku opartego na jednym, starannie wystudiowanym geście. Z drugiej strony Bujnowskiego zajmują obrazy jako przedmioty funkcjonujące w konkretnym otoczeniu przestrzennym i kulturowym, jako ikony odnoszące się do konkretnych zdarzeń czy emocji społecznych. Często zresztą przekracza granice malarstwa realizując prace wideo, obiekty i rzeźby. Prace prezentowane przez nas na Frieze Art Fair pochodzą z ostatnich dwóch lat i dobrze ilustrują wielowątkową refleksję artysty nad statusem i miejscem obrazów we współczesnej kulturze.
Rzeźbiarski portret Louise-Auguste Cyparisa, odlany z wulkanicznego piasku z Martyniki, jest próbą zmierzenia się z jakże współczesną figurą bohatera z przypadku. W 1902 roku Cyparis jako jedyny spośród kilkunastu tysięcy mieszkańców miasta St.Pierre, przeżył katadtrofalną erupcję miejscowego wulkanu. Stało się tak tylko dlatego, że kilka dni wcześniej został aresztowany za zakłócanie porządku publicznego i osadzony w ciasnej, słabo wentylowanej celi. Ta pardoksalna figura jest zarazem propozycją pomnika dla St.Pierre, gdzie jeden z dwóch odlewów rzeźby jest obecnie prezentowany w gmachu miejscowej giełdy.
Echem jak najbardziej współczesnych zdarzeń są prace z cyklu "Witraże". Wykorzystując tradycyjną technikę dekoracyjną Bujnowski utrwala rysunek potłuczonych szyb. Tym samym anarchiczne formy przemocy zostają utrwalone w porządku estetycznym, a rozbite okno odzyskuje funkcjonalny charakter.
Monumentalny, przeszklony "Pejzaż" to z kolei studium z polityki widzenia. Rozległa powierzchnia płótna oddzielona jest od patrzącego taflą szkła, co sprawia, że oryginalny malarski wizerunek staje się niemal nieuchwytny, mieszając się z kolejnymi wartwami refleksów i odbić. Skala obrazu sprawia, że nie istnieje jeden, sztywny jego wizerunek. Z każdym krokiem widok ulega zmianie uświadamiając dobitnie względność władzy spojrzenia.
Swoistą, malarską konkluzją przemyśleń Bujnowskiego są czarne obrazy malowane farbą lamp black, które łamią konwencjonalną płaskość malarstwa. Sam artysta mówi o nich, że są to "obrazy zniszczone światłem", wskazując tym samym raz jeszcze, że to czynniki zewnętrzne wobec obrazu - światło, ale też przestrzeń architektoniczna i społeczna - determinują ostatecznie kształt, sposób postrzegania i rozumienia wiszących na ścianach galerii, mieszkań, biur i muzeów płócien.

Sylwetka Rafała Bujnowskiego prezentowana jest w książce "Vitamin P2" przygotowanej przez wydawnictwo Phaidon i opisującej najciekawszych przedstawicieli wspólczesnej sceny malarskiej. Premiera tej publikacji zbiega się w czasie z prezentacją prac artysty na Frieze Art Fair.

Równolegle, prace Bujnowskiego oglądać można również na wspólnej z Michałem Budnym wystawie artysty w Neuer Kunstverein Wien w Wiedniu (do 19 listopada br.).