Vlad Nancă z Bukaresztu i Janek Simon z Krakowa spotkali się po raz pierwszy w 2004 roku podczas rezydencji artystycznej w Casino Luxembourg w Luksemburgu. Potem, na zaproszenie Vlada Janek wystawiał w Bukareszcie (2020 Home Gallery), a następnie sam zaprosił Vlada do udziału w Roku Polskim na Madagaskarze (2006). Znajomość i przyjaźń między artystami, których łączą również podobne doświadczenia generacyjne i geopolityczne, stała się punktem wyjścia do zaproponowania im wspólnego projektu w Rastrze.

Wystawa ma charakter eksperymentu twórczego, swoistego, przyjacielskiego zdwojenia mocy artystycznej - artyści nawzajem przerabiają swoje prace, ulepszając je, zmieniając ich kontekst lub po prostu "tłumacząc" je na swój własny język artystyczny. W efekcie powstała seria prac o zachwianym autorstwie: prezentowane prace Vlada są wariacjami na temat wybranych przez niego, wcześniejszych projektów Janka i odwrotnie. Ten prosty z pozoru pomysł w praktyce dotyka szeregu intrygujących kwestii. To z jednej strony pytanie o możliwość "ulepszania" cudzych prac i zarazem zderzenie dwóch artystycznych ego. Z drugiej strony, proces remiksowania w swej istocie sprowadza się do zmiany kontesktu oryginalnych prac, jest to więc również proces kulturowej translacji, co w tym wypadku wydaje się szczególnie intrygujące: co może stanowić różnicę w sposobie myślenia dwóch młodych artystów działających w XXI wieku w dwóch europejskich krajach o podobnej historii najnowszej i podobnych uwarunkowaniach ekonomicznych, społecznych, instytucjonalnych? Czy prace rumuńskiego artysty przefiltrowane przez wrażliwość polskiego staną się dla nas lepiej zrozumiałe i odwrotnie? I wreszcie, jak dalece można uwolnić dzieło od jego pierwotnego sensu i jak pojemne jest ono na nowe znaczenia?

Wystawa pokazuje różne możliwe odpowiedzi na powyższe pytania i różne sposoby ich udzielania. Wybierając i przerabiając swoje prace Nancă i Simon stworzyli zarazem całość, która wskazuje na podobieństwa w ich praktyce artystycznej i obszarze zainteresowań. Wystawa w Rastrze jest więc również refleksją na temat strategii Do-It-Yourself i zaangażowania w ruchy anarchistyczne czy alterglobalistyczne. Poszczególne prace jak np. wymyślone przez Vlada i "ulepszone" przez Janka zbroje do walk ulicznych, czy "Malarz - samobójca" Janka przerobiony przez Vlada na domową bitwę malarską, odwołują się wprost do praktyk z pogranicza partyzantki miejskiej. W kontekście wystawy w Rastrze te odwołania mają jednak bardziej złożony charakter, wiążą się z pytaniem o aktualność prostolinijnego zaangażowania oraz kwestią instytucjonalizacji i muzealizacji tego typu działań, który to proces dokonuje się miedzy innymi za sprawą sztuki współczesnej właśnie.