fff


 
OSKAR DAWICKI
   
         
         
    Oskar Dawicki (ur. 1971) łączy w swojej sztuce performance, konceptualizm i kontekstualizm. W świecie kształtowanym przez masowe media i powierzchowną pop kulturę Oskar usiłuje znaleźć głębsze powody i dowody własnego istnienia (lub nie-istnienia). Odkrywa przy tym absurdy i umowność przyjętych zasad społecznej komunikacji: agencji detektywistycznej zlecił znalezienie odpowiedzi na pytanie "kim jest Oskar Dawicki?", przez dwa lata pracy w agencji reklamowej po kryjomu umieszczał miniaturową fotografię swojej twarzy na przygotowywanych do druku ulotkach, plakatach i reklamach prasowych, zaś po paru miesiącach treningu rozwiązał test na inteligencję z maksymalnym wynikiem 200 punktów IQ. Z kolei jego performancy to mini spektakle ontologiczno-iluzjonistyczne, podczas których Oskar - niczym współczesny czarnoksiężnik - występuje zawsze w brokatowej marynarce. Jego prace są jak mrugające światełko metafizyki w tunelu codziennej rzeczywistości.
Oskar ujawnia paradoksy - tak jak w projekcie zrealizowanym podczas pracy w agencji reklamowej - można powielać swoją twarz w nieskończoność i pozostać całkowicie anonimowym, zupełnie niezauważonym. Każdy widzi to, co chce zobaczyć. Artysta pojawia się tam, gdzie rutyna przygłuszyła naszą spostrzegawczość, namawia nas do radykalnej zmiany optyki, do oglądania świata z szacunkiem dla szczegółów i drobnostek, np. do przyglądania się ulotkom reklamowym z lupą w ręku, by przekonać się, że poza "kingsajzem" też istnieje życie. Ta wyjątkowa kolekcja druków reklamowych "z sublokatorem" to również swoisty "nowoczesny" autoportret artysty, który podobnie jak średniowieczny kamieniarz znaczący gmerkami swoje ciosy, pozostawia autorski znak na własnej pracy. Współczesny artysta nie wznosi co prawda monumentalnych świątyń ku chwale bożej, lecz - dosyć przyziemnie - utrzymuje się z pracy w reklamie.